PAPENDRECHT – Zoals ieder jaar is op 21 juli, jongstleden dinsdag, de fatale crash van de Lancaster Popeye herdacht. Het gevechtsvliegtuig stortte op 21 juli 1944 neer. Dit jaar was de herdenking in aanwezigheid van drie familieleden van sergeant Herbert Charles Luton.
Het was een prachtige, zonnige dag. De aanwezigheid van de familieleden van de toenmalige sergeant maken zo’n herdenking extra bijzonder. John Faitfull’s moeder was de oudste zus van Herbert Luton, of zoals zij hem noemden: ‘Uncle Bert’. Met John, zoon Mark en kleinzoon Jack bezochten ze het Lancastermonument, waar bloemen werden gelegd door de 13–jarige Jack. Namens bestuur en werkgroep Lancaster Popeye van Dorpsbehoud werd een plantenbakje geplaatst. (Aangeleverde foto)
Tekst gaat verder onder foto.
Appartementengebouw
De Engelse gasten maakten kennis met Martin en Jannie de Borst, die de planten op het monument verzorgen en mochten een kijkje nemen in de hal van het appartementengebouw aan de Pieter de Koninghof, dat aan de achterzijde grenst aan het Lancasterplein. Daar wordt aandacht besteed aan de Lancaster Popeye, zoals het appartementengebouw al jaren geleden officieel is genoemd, ook uit eerbetoon. Daarna werd de begraafplaats bezocht (zie foto hieronder) en werden bloemen gelegd bij alle graven van de bemanning.
Tekst gaat verder onder foto.
Gezamenlijke maaltijd
In museum van stichting Dorpsbehoud werd de Lancasterzaal met heel veel aandacht bekeken. De familie had besloten, dat ons museum de juiste plek was voor de medailles van ‘Uncle Bert’. Het ontroert ons altijd weer wanneer familieleden van de Popeye bemanning besluiten om voorwerpen, die voor hen grote betekenis hebben, af te staan aan Dorpsbehoud. Ook der traditie getrouw worden zeven bloemen naast de propeller van de Popeye gezet. Het bezoek werd die avond afgesloten met een gezamenlijke maaltijd. Het is een mooie traditie geworden om de laatste avond van bezoek te beëindigen met een gezamenlijk gezongen ‘We’ll meet again’. (We zullen elkaar weerzien).
Tekst gaat verder onder foto.
Dankbaar gevoel
De andere dag zijn dee Engelse gasten vertrokken, met een schat aan mooie herinneringen. “Wij bleven achter met een blij en dankbaar gevoel, dat we opnieuw in het echt – deze keer aan Luton familieleden – hebben kunnen laten zien, dat wij de Popeye bemanning altijd zullen blijven herdenken”, zegt Margré van Wijngaarden.
